Dit is een waar gebeurd verhaal over echte vriendschap.
Het is mijn verhaal en dat van m'n enige drie vrienden om wie ik echt gaf...
Twee van hen waren moordenaars die de 30 niet hebben gehaald.
De ander is een ex-jurist die met 't verleden leeft,
te bang om het los te laten, maar niet in staat om ermee om te gaan.
Ik kan als enige spreken namens hen
en namens de kinderen die we waren.
HELL'S KITCHEN ZOMER 1966
Wij drieën waren onafscheidelijk
gelukkig in de besloten wereld van Hell's Kitchen.
Manhattan's West Side was onze speeltuin.
Een koninkrijk van cement waarvan wij ons de heersers waanden.
Er woonden Ierse, Italiaanse, Puerto Ricaanse en 0ost-Europese arbeiders.
Zware jongens met zware levens.
We woonden in flats in rode, stenen gebouwen.
0nze moeders werkten niet, maar hadden problemen thuis.
Hou je kop. Ik heb al een vrouw begraven, daar kan er nog een bij.
Mishandeling was doodgewoon in Hell's Kitchen.
Toch waren er bijna geen scheidingen. De wil van de kerk was wet.
Een huwelijk eindigde pas als er iemand stierf...
Desondanks bood Hell's Kitchen de kinderen op straat
een vangnet dat je elders nauwelijks zag.
Misdaden tegen buurtbewoners waren niet toegestaan.
Wie zich daar niet aan hield, werd zwaar gestraft Soms met de dood.
Een dealer verkocht heroïne in Hell's Kitchen.
De zoon van een Puerto Ricaanse boef. stierf. er aan.
Dat was het laatste pakje dat die dealer verkocht.
Het was een onschuldige plek geregeerd door corruptie.
Wij waren vaak te vinden in de kerk, waar we als misdienaar werkten.
Iedereen wou begrafenissen doen, dat betaalde drie dollar,
en meer als je goed triest keek.
We hielden wedstrijdjes wie de meest gedurfde stunt kon verzinnen.
Aan het begin van het schooljaar vond ik de klikker van een non,
en ik was klaar voor 't echte werk.
De klikker gaf. aan dat de meisjes moesten staan, zitten, knielen,
naar gelang het aantal klikken.
Ik wist er een chaos mee te creëren.
Jullie verdedigen het geloof, jullie zijn soldaten voor Christus
en jullie zullen de Heilige Geest ontvangen.
Het wordt een geweldige dag. Jullie ouders zullen trots zijn.
Bij de doop hebben jullie peetouders beloften gedaan voor jullie...
Hier, die klikker.
- Wat bedoelt u ? - Nu.
Sta allen op.
Laten wij bidden.
Nonnen zijn zo'n gemakkelijk doelwit.
John en ik waren vaker in de kerk dan de anderen.
Wij dachten erover om priester te worden.
De macht van de priester intrigeerde ons.
Een geheime wereld waar mensen misdaden en zonden bekenden.
De biecht was mooier dan elk boek en elke film
omdat de zonden echt waren en we de mensen kenden.
De verleiding was gewoon te groot.
Als ze ons pakken, gaan we er aan.
Straks komen onze moeders en horen we hun zonden nog.
Misschien horen we wel wat erger.
Een moord, bijvoorbeeld. Stel dat er iemand een moord bekent ?
Rustig. We hoeven alleen maar te luisteren en niet te lachen.
Even later kwam er iemand binnen.
Ik ga naar bed met getrouwde mannen.
Mannen met gezinnen.
Elke ochtend neem ik me voor om te stoppen, maar dat doe ik nooit.
Ja ?
Ja, ziet u,
ik ben zwanger.
- En de vader ? - Trek maar een nummertje.
- Wat gaat u doen ? - Ik weet wat u wilt dat ik doe.
En ik weet wat ik moet doen.
Maar ik weet niet wat ik zal doen.
Zeg, ik moet gaan.
Bedankt dat jullie hebben geluisterd, jongens.
Ik weet dat jullie het voor je houden.
- Ze wist het. - Ja, ze wist het.
Waarom zou ze ons dat allemaal hebben verteld ?
Geen idee. Ze moest het gewoon kwijt.
Vader Carillo was de zoon van een dokwerker.
Hij zat net zo makkelijk in de kroeg als hij achter het altaar stond bij de mis.
Hij had gezeten voor hij z'n roeping vond.
Hij was een vriend die toevallig priester was.
Weet je wat die troep met je doet ?
Toe, vader. Het is minder erg dan roken en ook goedkoper.
Misschien.
- En, is er nog iets te melden ? - Nee, niks.
- Ik hoor dat je priester wilt worden. - Wie zegt dat ?
Ik hoor dat je alvast oefent met de biechtstoel.
- Ik weet niet wat u bedoelt. - O, nee ?
- Misschien heb ik het mis. - Ja, dat denk ik ook.
- Ik zie je vanavond wel. - Wat is er dan ?
Ik moet boeken naar de ouderen en invaliden brengen.
- Je moeder zei dat je graag zou helpen. - Dat zal best.
Shakes, ik wil niet dat je in de problemen komt.
U weet best dat dat niet gebeurt.
Meer wil ik niet voor jou en je vrienden.
- Is dat alles ? - Meer niet, ik zweer 't je.
Een priester moet niet zweren.
En kinderen mogen niet naar de biecht luisteren. Tot vanavond.
Michael was de meest ervaren van ons.
Hij had meer dan eens met een meisje gezoend.
Z'n grote liefde was Carol Martinez, die was half. Puerto Ricaans, half. Iers.
Ze woonde bij haar vader, haar moeder was overleden.
Carol was nogal op zichzelf. maar ze ging makkelijk met ons om.
Carol stond voor ons op wacht bij de Ice Capades.
Terwijl er hele rijen stonden om de schaatsers te zien,
keken wij door de gaten naar de 24 mooie, halfnaakte vrouwen
terwijl die zich verkleedden.
Zo moet het in de hemel ook zijn.
- Wil jij eens kijken ? - Ik weet best hoe dat eruitziet.
- Jij treft het maar. - Tjonge, wat is zij mooi.
Nu kan ik dan gelukkig sterven.
In onze jeugd stond Hell's Kitchen onder leiding van King Benny.
Hij heeft als huurmoordenaar voor Lucky Luciano gewerkt,
die in de oorlog veel voor ons heeft gedaan.
Maar dat staat niet in de geschiedenisboeken.
Men zei dat King Benny Mad Dog Coll had vermoord op West 23rd Street.
Hij smokkelde drank met Dutch Schultz en runde clubs met Tony Anastasia.
Ik was 14 toen ik over hem hoorde.
Ze zeggen dat hij vroeger weinig voorstelde.
Hij werd altijd in elkaar geslagen.
En op een dag, god weet waarom, was er een Ier van een jaar of 25
die King Benny zomaar van de trap gooide.
King Benny brak al z'n voortanden. Weet je wat King Benny doet ?
Hij wacht af.
Hij wacht acht jaar om wraak te nemen.
Hij loopt een badhuis in. De kerel zit in bad.
King Benny haalt z'n voortanden eruit. Hij legt ze op de wastafel
Dan kijkt hij naar de man en zegt:
"Als ik in de spiegel kijk, zie ik jouw gezicht."
Hij trekt z'n wapen,
en schiet twee keer in elk been.
En hij zegt tegen die man:
"Telkens als jij in bad gaat, zul jij het mijne zien."
Daarna viel niemand King Benny meer lastig.
Wraak.
Hebt u even ? Ik wil graag voor u werken.
Gewoon helpen, wat u maar wilt.
Jij bent de zoon van de slager, toch ?
Wat voor soort werk zoek je precies ?
Dat maakt niet echt uit.
O, maakt dat niet uit.
Iedereen zegt dat hier werk te krijgen is.
- Wie is "iedereen" ? - Mensen uit de buurt.
O, die. Even een vraagje. Wat weten die er in vredesnaam van ?
Ze weten dat u werk hebt.
Sorry dat ik uw tijd heb verspild.
Wacht eventjes.
- Kom morgen maar terug. - Hoe laat ?
- Maakt niet uit. - Bent u er dan ?
Ik ben er altijd.
M'n eerste klus leverde 25 dollar per week op en kostte maar 40 minuten.
Bij de club gaf. iemand me een papieren zak
en stuurde me ermee naar het politiebureau.
Dé manier om ze hun geld te brengen.
Kom, schiet op. Laat eens zien hoeveel geld er in die zak zit.
- Sukkel. Weet je wel wie je berooft ? - Ja, hoor. Gut, wat zijn wij bang.
Hier die zak. Geef me die zak.
Zeg, wat moet dat daar ?
- Zeg op, wat moet dat ? - Rustig.
- Ze hebben m'n geld gestolen. - Is dat waar ?
- Het zit in de zak. - Geef hier.
Val dood.
- O ja ? - Rustig maar.
Nu ben je niet meer zo slim. Hier word je behoorlijk dom van.
Hier, die zak.
- Weg. - En zij dan ?
Kan je dat wat schelen ? Lopen dan. Rennen.
Er moet iemand mee. Stel dat hij er niet was geweest ?
- Wat wil je ? - M'n vrienden.
Wat denk je dat dit is ? Een vakantiekamp ?
U kunt ze vertrouwen. Ik ken ze al m'n hele leven.
Oké. Neem ze maar mee.
Vader Bobby vond het maar niks dat we voor King Benny werkten.
Niet vanwege het geld, maar om de volgende stap,
als je een wapen moet dragen. Dat mocht ons niet gebeuren.
- Is voor hem werken slim ? - Het betaalt.
- Er zijn meer baantjes. - Dit verdient beter.
De meeste priesters prediken in de kerk.
Vader Bobby praatte met ons onder het basketballen.
Mooie bal.
- Ik weet een tekencursus. - Kan ik niet betalen.
Hoeft niet. De leraar is een vriend van me.
Tja, het is vast tijdsverspilling.
- Of het is de eerste stap. - Waarheen ?
- Een productief leven. - Misschien kom je zo weg.
- Gaan we praten of basketballen ? - Spelen.
- Ik weet een verhaal. - Over melaatsen ?
- Daar droom ik naar van. - Over Michelangelo.
Hij was ook arm en hij was schilder en beeldhouwer.
Hij ging werken voor de paus. Goed salaris, mooi werk.
Waarom belde de paus hem dan ?
Hij zocht de beste man om 't plafond van z'n kerk te schilderen.
- Dat klinkt niet bijzonder. - Michelangelo vond van wel.
Hij wou de baan, want het betaalde meer dan hij ooit had verdiend.
Hij wou de schulden van z'n vader afbetalen.
- Wat was z'n vader dan ? - Een onbeduidend oplichtertje.
Hij troggelde mensen alles af, geld, geiten, kippen, noem maar op.
En weet je wat er gebeurde ?
Hij schilderde een prachtig plafond, alsof God zelf het gedaan had.
- Betaalde hij de schulden ? - Allemaal.
Hoe lang deed hij over dat plafond ?
Het duurde negen jaar.
Dat is een groot plafond.
Iemand deed ons hele huis in twee dagen, en hij was kreupel.
Ik weet niet wat ik met jullie aanmoet.
- Laat ons ook schilderen. - Dat was de Sixtijnse Kapel.
De zestiende ?
Wie heeft de andere 15 geschilderd ?
De buitenwereld was veraf...
De maatschappij veranderde, dat zagen we elke avond op TV.
Jongeren hadden 't over levens veranderen en de wereld verbeteren.
Maar terwijl zij hun leuzen riepen,
gingen wij naar de begrafenissen van de jongens
die uit Vietnam terugkwamen in lijkzakken.
We keken sceptisch naar de gezichten op TV,
met hun rijke ouders en hun goede reputaties.
Een groeiend leger feministen marcheerde rond en eiste gelijkheid.
Maar onze moeders zorgden voor mannen die hen mishandelden.
Voor mij en m'n vrienden betekende het niks.
Het had net zo goed in 'n ander land kunnen gebeuren, of. 'n andere eeuw.
0nze aandacht lag elders.
We gingen met vader Bobby langs bij John.
Die had een geperforeerde long, cadeautje van z'n moeders vriend.
Ik hoop dat je er wat aan vindt. En waag het niet te zeggen van niet.
Vader Bobby liet 't er niet bij zitten.
Ik heb zondag al gegeven. Ik heb haast, Oké ?
Rotjoch. Hij ging te ver en daar heb ik wat aan gedaan.
- Hij ligt in 't ziekenhuis. - Hij leeft toch nog ?
Als hij slim is, heeft ie z'n lesje geleerd.
Wat weeg je ? 100, 105 kilo ?
Je bent een flinke vent. Hoeveel zou John Reilly wegen ?
35 kilo ? 40 ? Dat is nog geen vedergewicht.
Als dit echt was, zat je ver buiten je klasse.
Het was maar een klap. Het stelde niks voor.
Volgende keer krijg je met mij te maken.
Ik ben ook lichter dan jij, maar ik weeg meer dan 40 kilo.
En je zult geen dokter nodig hebben, maar een priester.
Om voor je ziel te bidden.
Tot ziens in de kerk.
Vader Bobby was vast 'n goeie moordenaar. Zonde dat hij is overgelopen.
We stonden 7-6 achter tijdens een partijtje softbal
tegen Hector Maldonado en z'n drie vrienden.
Kom op, Davy. Sla hem uit. Hij kan er niks van.
Hou je kop.
- Wie is dat ? - Z'n zus.
- Wat heeft ze ? - Er zat kanker in haar benen, of zo.
Let nou op. We moeten een homerun halen.
Kom op, Davy. Sla die eikel uit. Hij kan niet tegen je op, Davy.
Je mag dan geen benen hebben, praats heb je genoeg.
- Homerun. - Goed zo, Davy.
Heb ik wat van je aan, hoerenjong ?
Wat is ze toch charmant.
Kom op, Davy.
- Ik zei toch dat hij niks kon. - Stik er maar in, kreupel kreng.
- Had haar helpen oversteken. - Je hoefde niet expres te missen.
- We zijn 't Leger des Heils niet. - Waarom is er geen Marine des Heils ?
Wij hebben gewonnen. Dokken, een dollar de man.
- Hij is niet beter dan jij. - Vandaag wel.
Dat deed je alleen omdat hij hier valt op meiden zonder benen.
Hou erover op, dikke, begrepen ?
Stelletje watjes. Dat gaat jullie opbreken. En dan wordt 't huilen.
Dat is dan ons probleem, niet het jouwe.
Je moet hard zijn en hard blijven.
Zwakte kan je ruiken en dan grijpen ze je.
De straat is 't banket des levens en jullie zijn het voorgerecht.
Iemand vreet jullie op en is jullie meteen vergeten.
Rustig, het was maar een spel.
Ja, maar zwak zijn wordt een gewoonte.
Je moet gemeen blijven en je leven daaromheen bouwen.
Rustig nou maar. Alsof we bevriend zijn met Confucius.
Ja, lach maar, slappe lul.
Dit is gewoon gratis advies. Je mag ermee doen wat je wilt.
Bedankt, dikke.
Eigenlijk had Michael ons verrast.
Maar wat hem betrof. was een meisje in een rolstoel de overwinning geven
gewoon de enige juiste handeling.
ZOMER 1967
Het was meer dan 36 graden op de dag dat ons leven voorgoed veranderde.
Ik kook. Kom, we halen brood en fris en gaan afkoelen bij de haven.
- Voel je dat briesje ? - We liggen achter een muur.
- Dit houdt de duivel nog niet uit. - Stil. Ik lig te zonnen.
Het is 36 graden, John.
- Er is een briesje. - Een heet briesje.
- We moeten weer 's een hotdog halen. - Deze kerel is anders dan de rest.
Hij wordt goed kwaad als je hem te grazen neemt.
We kunnen hotdogs eten of lucht. Kies maar.
- Lucht is veiliger, Mike. - Ik ga niet bloeden voor 'n hotdog.
- Wie is er eigenlijk aan de beurt ? - Jij.
- Ja, jij. - Ik ben niet aan de beurt.
- Jawel. - Ik ben laatst geweest. Jij moet nog.
- Ik ben na hem geweest. - Ik ga niet, het is te heet.
Als ik de trap afloop, val ik flauw.
Mosterd, uien. Geen fris.
- Ik ken jou. - Er zijn veel types als ik.
De truc was eenvoudig. Ik ging naar de verkoper en bestelde wat ik wou.
Hij gaf. me m'n hotdog en ik rende weg zonder te betalen.
De verkoper moest nu kiezen.
Hij kon blijven staan, of. hij kon achter me aan komen.
Maar dan moest hij de kar verlaten en konden m'n vrienden ook eten.
Ik wil graag twee servetjes.
Hé, m'n geld. Dief.
Ik rende weg.
Ik rende langs Tommy Mugs Stomerij en Armands Hakkenbar.
De verkoper volgde me, met z'n vork in de hand.
Ze zijn zwaarder dan je denkt.
Dit zijn gastanks om het eten warm te houden. Die zijn loodzwaar.
Zouden wij 'm vooruit krijgen ?
- Waarheen ? - Een paar straten maar.
Dat is een leuke verrassing als hij terugkomt, dat z'n kar weg is.
Hij werd moe op 47th en 9th Street. Ik stond aan de overkant.
Hij was moe, maar niet verslagen.
Hij kon nog tien minuten door op haat alleen.
Toe nou. Geef nou op.
Wat is er, Mikey ?
Shakes blijft te lang weg. Hij had al terug moeten zijn.
Hij redt 't wel. Het is Shakes.
Jullie moesten hotdogs pakken, niet de hele kar.
- Dat zegt ie nu. - Hij komt er aan gerend.
Ik heb een plan. Kom, naar de metro.
Het plan was eenvoudig en dom, zoals zoveel dingen die we deden.
We zouden de kar over de rand houden en op de man wachten.
We zouden loslaten als hij 'm greep.
Zo konden we weg terwijl hij met de kar in de weer was.
Ik snap nog niet waarom we dat deden, maar het kwam ons duur te staan.
Het was zo gebeurd, maar op dat moment veranderde alles.
Ik kan 'm niet houden.
Stop. Ga weg. Nee.
Mijn god.
Wat hebben jullie gedaan ? Wat hebben jullie in godsnaam gedaan ?
Volgens mij hebben we iemand vermoord.
Terwijl James Caldwell herstelde in het ziekenhuis,
werd ons roekeloosheid ten laste gelegd en kregen we huisarrest.
- Sorry, pa. - Daar schiet je niks mee op.
Rustig. Ga nou niet door het lint.
Je gaat de bak in en je weet niet eens wat dat betekent.
Hij is maar een kind, dat kan niet.
Niemand zou hier de bak in moeten. Ik heb genoeg gezeten voor ons allemaal.
Ik hoor dat u een misdienaar zoekt.
- Weet je nog hoe het moet ? - Niet te veel water, wel veel wijn.
En de klok luiden als er iemand in slaap valt.
Ga maar. We hebben nog vijf minuten.
Ik zal dit missen.
Ik zal dit allemaal missen.
Ik heb gedaan wat ik kan, maar alle deuren blijven nog gesloten.
Ik kan vluchten. We kunnen allemaal vluchten.
Een tijdje verdwijnen. Niemand zal ons zoeken.
Het kan niemand wat schelen.
Waar we heen gaan.
Als je nu vlucht, blijf je op de vlucht tot je dood.
Onderduiken helpt niet. De mensen vergeten dit niet.
Je moet het onder ogen zien.
Dat kan ik niet, vader.
Ik wil het niet onder ogen zien.
Daar ben ik te bang voor.
Ik ben ook bang. Niemand is zo bang als ik.
Maar je moet wel.
Je redt het wel. Je komt er wel weer uit.
Begrepen ?
Kom. Ons publiek wacht.
Ik zag drie alcoholisten en vier weduwen toen ik aankwam.
En Vette Ralphie slaapt z'n roes uit op de achterste bank.
Als het regent zit de tent hier meteen vol.
- Dit vind ik een van de mooisten. - Wat bedoelt u ?
"Zoals gij dit mijn minste broeder hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan."
Kom maar.
We zagen de verkoper niet als mens.
Niet zoals we de mannen uit de buurt zagen.
Hij betekende te weinig voor ons om hem te respecteren.
We zagen niet hoe hard hij werkte,
of. dat hij 'n gezin in Griekenland had dat hij hierheen wilde halen.
We letten niet op hoe lang hij werkte. We zagen het gewoon niet.
We zagen alleen gratis eten.
GOD ZIJ MET ONS
Thomas Marcano, het hof veroordeelt je
tot niet meer dan 18 maanden en niet minder dan een jaar
in het Wilkinson Tuchthuis.
John Reilly, het hof veroordeelt je
tot niet meer dan 18 maanden en niet minder dan een jaar
in het Wilkinson Tuchthuis.
Lorenzo Carcaterra.
Aangezien je na de diefstal van de kar op de plaats van 't misdrijf kwam
veroordeelt 't hof je tot niet meer dan 'n jaar en niet minder dan zes maanden
in het Wilkinson Tuchthuis.
Michael Sullivan.
Je gaat niet meer dan 18 maanden, en niet minder dan een jaar
naar het Wilkinson Tuchthuis.
Ware het niet voor vader Carillo, die niets dan lof voor jullie had,
dan was de straf veel zwaarder geweest.
Ik twijfel aan jullie ingeboren goedheid. De tijd zal het leren.
- Wilt u iets voor me doen ? - Wat ? Zeg het maar.
De afgelopen weken kijken m'n ouders alsof ze elkaar gaan vermoorden.
- Wilt u voor me op ze letten ? - Goed.
En wat u ook hoort, zeg tegen ze dat het goed met me gaat.
Bedoel je dat ik moet liegen ?
Het is een goede leugen. U kunt het wel.
Kom op, lopen.
- Houd moed. - Dat zal ik doen.
In het Wilkinson Tuchthuis zaten 780 gedetineerden,
in vijf. eenheden.
Van buiten zag het eruit zoals de directie wilde dat 't eruitzag:
Als een sjieken school of. universiteit.
Michael, Tommy, John en ik zaten twee hoog in groep C,
elk met een kamer van 3, 5 meter.
Ik zat er minder dan een uur toen de paniek kwam opzetten.
Het duurt niet lang om te zien hoe sterk je bent en hoeveel je kunt hebben.
Ik wist op de eerste dag al dat ik niet stoer en niet sterk was.
Dag, Carcaterra.
- Gooi je kleren op de grond. - Hier ?
Wou je een kleedkamer ?
- Doe je kleren uit. - Waar jij bij staat ?
Schiet nou maar op.
Wat is dat voor prul om je nek ? Doe af.
Maria, de moeder van God.
Dat zal mij aan me reet roesten. Doe af.
Alles.
- Moet ik hier naakt staan ? - Nu krijgt ie het door.
Ik wist wel dat jullie niet zo dom waren als iedereen zegt.
En nu ?
Kleed je aan.
Op elke verdieping waren vier bewakers,
en een van hen was groepsleider. Nokes, in ons geval.
Ferguson, zoon van een vermoordde agent,
stond op de wachtlijst om bij de politie te gaan.
Styler werkte er om z'n studie rechten te kunnen betalen.
Addison wou na de middelbare school gewoon 'n baan die goed betaalde.
De jongens bij Wilkinson waren niet onschuldig.
De meesten hoorden er thuis.
Er waren recidivisten. En allemaal waren ze gewelddadig.
Bijna niemand had spijt van z'n daden. En rehabilitatie ? Vergeet dat maar.
Waar was dat nou goed voor ?
- Je kwam te dichtbij. - Nou en ?
Daar heb ik last van.
Ik wil niet bij jou en je bange vriendjes komen.
Jullie hebben echt niks geleerd van je tijd hier.
Nog altijd hetzelfde schorem als toen jullie hier aankwamen.
Oké, allemaal terug aan tafel en eten. Er is verder niks te zien.
Toe dan. Zitten. Wegwezen.
Lopen nu.
- Geldt dat ook voor mij ? - Nee, dat geldt niet voor jou.
Ga terug naar je kamer. Je bent uitgegeten.
Lopen.
- Wij maken dit binnenkort wel af. - Misschien vanavond.
En, hebben de Hell's Kitchen-jongens gegeten ?
Ik heb het geroken.
Alleen geroken ?
Dat is een goeie.
- Waar moet dat heen ? - We mochten lunchen.
Jullie hoeven niet in de rij te staan voor de lunch.
Er ligt genoeg op de plek waar jullie staan.
Ruik maar eens.
Ik heb geen trek.
Het kan me niet schelen of je trek hebt of niet.
Je eet als ik zeg dat je moet eten.
Ik heb nog steeds geen trek.
Ik bepaal of je trek hebt of niet. En nu eten.
Wat staan jullie te kijken ?
Val verdomme op je knieën en eet je godvergeten lunch op.
Schiet op. Je hebt niet de hele dag de tijd. Eten.
Daar ligt nog puree. En zuig die drilpudding op.
Schiet op, stelletje lamzakken. Eten.
Je hebt niet de hele dag de tijd. Schiet op, vreet door.
Iedereen blijft hier tot deze eikels hun eten op hebben, begrepen ?
Jij daar, hier is nog brood.
De lunch is niet compleet zonder een stuk brood. Eten.
Schiet op, ga door. Goed zo. Doe maar 's voor hoe je regels opvolgt.
Regels. Begrepen ?
Kijk eens, jongens ? Hij volgt mijn regels op.
Je dienst zit erop, Nokes.
Nee, ik ben nog niet klaar.
Ik moet nog wat dingen opruimen voordat ik weg kan.
Ik ben er nu. Ik ruim het wel op.
Bemoei je er niet mee. Dit gaat je niet aan.
Dit keer blijf ik erbij.
Loop niet te zeiken.
Nee, Nokes, jij loopt te zeiken.
Ik vraag het netjes.
Je pakt nu mijn tijd af.
Ik ga al. Voor deze ene keer.
Daar moet ik het maar mee doen.
Jongens, sta op.
Het is doodzonde. Werkelijk waar.
Ik snap jullie niet. Jullie lijken niet te weten wat regels zijn.
Je hebt regels nodig, en discipline.
Ik weet niet hoe het bij jullie thuis was,
maar bij mijn vader thuis golden er regels.
En als je je daar niet aan hield, dan moest je boeten.
Er waren regels en er was discipline.
Soms was dat niet zo fijn, maar we leerden er wel van. Reken maar.
Daar om de hoek en rechtsaf. Goed zo. Kom maar.
Het is toch heel eenvoudig. Je hebt regels en je hebt discipline.
Dat is het begin van het verhaal en het einde van het verhaal.
Begrijpen we elkaar nu ?
Gezichten naar de muur.
We werden onderbroken in de eetzaal.
Maar hier zal niemand ons onderbreken.
Wat wil je ?
Je moet me pijpen.
Op je knieën.
Gezicht naar de muur.
Ik weet niet veel meer van het seksueel misbruik.
Ik heb het zo diep mogelijk weggestopt.
Wat ik nog het best weet van die nacht was dat ik jarig was, ik werd 14.
M'n kindertijd was voorbij.
Toen ik er net was, had ik m'n vader gevraagd niet te komen.
Ik wou niet dat m'n vader aan me zag wat me gebeurd was.
Dat had Michael ook gevraagd aan zijn familie
Tommy's moeder kon niet komen.
Johns moeder kwam eens per maand.
Maar niemand kon vader Bobby ervan weerhouden om te komen.
Luister, we proberen het vrolijk te houden, Oké ?
Nokes zei ons niks te zeggen tegen vader Bobby.
En anders zouden we ervan lusten.
Je bent afgevallen.
Het eten is niet echt goed.
Ga zitten.
Ik krijg jullie vandaag alle vier te zien.
Ik hield van vader Bobby, maar ik kon hem niet aankijken.
Ik was bang dat hij recht door me heen zou kijken en het zou zien.
Shakes, wil je iets tegen me zeggen ?
Wat dan ook ?
U kunt beter niet meer komen, vader.
Ik stel het op prijs, maar u kunt het gewoon beter niet doen.
Ik ben gestopt in Attica om langs te gaan bij een vriend van me.
Hebt u ook vrienden buiten de bak ?
Niet zoveel als ik zou willen.
Waar zit hij voor ?
Drievoudige moord. Hij heeft 15 jaar geleden drie man vermoord.
- Is hij een goede vriend ? - Hij was m'n beste vriend.
We zagen elkaar vaak. We waren hecht. Net als jij en de jongens.
We zijn hier allebei heen gestuurd.
Dat hoor je goed.
En het viel niet mee.
Het zal voor jullie vast ook niet meevallen.
Deze plek heeft hem kapot gemaakt. Hij gaf nergens meer om.
Laat jou dat niet overkomen, Shakes.
Laat je niet wijsmaken dat je sterker bent dan je bent.
Ik moet gaan, vader.
Ik zie je wel in de Kitchen.
Ik reken op je, hoor.
Veeg die tranen weg. Zorg dat niemand ze ziet.
Laat nooit zien dat je huilt. Dat moet je ze gewoon niet gunnen.
Voor je het weet, ben je hier weg.
Je redt het wel.
Ik wou hem niet loslaten.
Ik had me nog nooit zo verbonden gevoeld als toen met hem.
Een aantal jongens deed overdag heel stoer,
maar 's avonds huilden ze zich in slaap.
Er waren ook andere geluiden.
Die klonken anders dan angst en eenzaamheid.
Ze klonken meer verstikt, het geluid van pijn en lijden.
Dat gehuil kan je hele leven veranderen.
Als je 't eenmaal hebt gehoord, kan je 't nooit meer vergeten.
Die avond kwam het gehuil van John
toen Ralph Ferguson bij hem langskwam.
Ik wilde dit weekend 30 boekverslagen lezen.
Maar er zijn er maar zes. Hoeveel ontbreken er dus nog ?
Dit is Engels, hoor. Wiskunde is verderop.
Ik wil jullie helpen. Dat geloof je misschien niet, maar het is waar.
- Heb je even ? - Heb ik iets misdaan ?
Nee, je boekverslag was uitstekend.
Je leek 't leuk te vinden, De Graaf. van Monte Cristo.
Altijd al. Nu ik hier zit, vind ik het nog beter.
Waarom ?
Hij liet zich door niemand verslaan, de Graaf.
Hij onderging alles, slaag, beledigingen, en daar leerde hij van.
En toen het tijd was om in actie te komen, greep hij z'n kans.
- Vind je dat goed ? - Daar heb ik ontzag voor.
Heb je thuis een exemplaar ?
- Ik heb het in stripvorm. - Dat is niet hetzelfde.
Ik moet gaan, ze gaan zo tellen.
Wacht even, ik heb wat voor je.
- Die wil je vast wel hebben. - Meent u dat ?
Je bent er zo dol op dat je een eigen exemplaar moet hebben.
- Ik kan u niet betalen. - Het is een cadeau.
- Je krijgt toch wel eens cadeaus ? - Niet recentelijk.
Zie het maar als een bedankje.
- Waarvoor ? - Dat er iemand luistert.
- Al is het maar een leerling. - U bent een goed onderwijzer.
We kunnen het behandelen, als je denkt dat ze het wat vinden.
- Vast wel. - Welk stuk kan ik 't beste voorlezen ?
Dat is makkelijk. Als hij ontsnapt uit de gevangenis.
Nou, topsporter. Hier is je kleedkamer.
Het was maar een spel, gewoon een partijtje football, meer niet,
maar ik wou dat we nooit hadden meegedaan.
Bewakers tegen gedetineerden.
De bewakers trainden vier keer per week.
0ns team werd de maandag voor de wedstrijd gekozen.
We mochten twee uur trainen.
Het maakte niet uit. We mochten niet winnen.
We moesten alleen komen opdagen.
- Wie is hier de sterkste ? - Wat bedoel je precies ?
- Naar wie luistert iedereen ? - Rizzo. Die zwarte jongen daar.
Michael zag een manier om het spel gelijkwaardiger te maken.
Maar hij had hulp nodig. Hij had Rizzo nodig.
Een zwarte met een Italiaanse naam. Met Rizzo erbij hadden we een kans.
Jongen, ik weet niet wat jij op straat speelt,
maar hier winnen de bewakers altijd.
- Waarom ? - Hoor eens.
De bewakers blijven bij me uit de buurt.
Als ik meedoe en ze pijn doe, dan is dat ook afgelopen.
We hoeven niet te winnen, maar ik wil niet afgemaakt worden.
Dat gebeurt dagelijks. Waarom zaterdag niet ?
Zaterdag kunnen we terugslaan.
Werkelijk ?
Ze laten je met rust, maar ze pakken evengoed.
- Ze vinden je een beest. - Dat doet me niks.
O, jawel. En door zaterdag terug te slaan, verandert er niks.
- Waarom zou ik het dan doen ? - Om ze te laten voelen wat wij voelen.
Al is het maar voor even.
Geen geintjes, sambo. Er raakt niemand gewond, gesnopen ?
Ik kies kop.
Hij zegt kop. En het is kop.
Spelen.
Je gaat er aan, klootzak. Je gaat er echt aan.
Niemand kan mij tegenhouden.
Nu wordt het menens. Ik zie het helemaal zitten.
Dit is pas genieten.
Ga verdomme van me af.
Ja, lach maar, onderkruipertje.
90 minuten lang speelden we buiten de gevangenis.
We speelden mijlenver buiten de hekken en de weilanden,
en waren weer terug in de buurt waar we waren opgegroeid.
90 minuten lang waren we weer vrij.
Hé, Nokes.
Mooie wedstrijd.
Een keer hadden wij gewonnen, maar dat was snel voorbij.
Het kon ook niet anders.
Toen wilde ik alleen nog maar dood.
Ik zat niet alleen in het gat. Ik wist dat m'n vrienden bij me waren.
Elk in z'n eigen cel, met z'n eigen pijn en z'n eigen demonen.
Rizzo was er ook.
Ik had geen besef. van tijd meer.
- Ik dacht dat je bleef slapen. - Dat wou ik ook.
John en Tommy liggen aan de overkant.
Hoe is het met ze ?
Ze leven nog.
Wie dan niet ?
Rizzo.
Hebben ze hem vermoord ?
Ze hebben 'm om de beurt geslagen,
net zo lang tot er niks meer te slaan viel.
Rizzo was dood door ons. Wij hadden 'm wijsgemaakt
dat het opnemen tegen de bewakers heel belangrijk was,
dat het ons zou aansporen door te gaan.
Voor de zoveelste keer hadden we het mis.
LENTE 1968
- Wanneer mag je nou weg ? - Nokes had de brief gekregen.
Hij zwaaide ermee en verscheurde 'm toen.
Wanneer, denk je ?
Geen idee. Na de lente, vroeg in de zomer of zo.
Ik wou dat ik met je mee mocht.
Het zou leuk geweest zijn als we tegelijk weg konden.
Laat nou maar. We moeten een vol jaar en geen uur minder.
Ik laat vader Bobby telefoontjes plegen. Dat scheelt vast.
- Er valt niks te zeggen. - Heel veel, juist.
Als ze wisten wat hier gebeurde, kwam er wel actie.
Ik wil niet dat iemand het weet.
Vader Bobby niet, King Benny niet, Fat Mancho niet, en m'n moeder niet.
Niemand.
Ik ook niet. Ik zou iemand die het wist niet onder ogen kunnen komen.
Ik ken niemand die ervan hoeft te weten.
Bovendien geloven ze het niet of het kan ze niet schelen.
We moeten er maar niet over praten als het voorbij is, Oké ?
We moeten er toch mee leven, en erover praten maakt het moeilijker.
Dus we kunnen er beter niet over praten.
De waarheid blijft onder ons.
Ik wil op een nacht kunnen slapen,
zonder bang te zijn voor wie er binnenkomt en wat er gaat gebeuren.
Als dat maar gebeurt, dan zal ik gelukkig zijn.
Dat zal gebeuren, John. Ik beloof het je.
ONTSLAGFORMULIER
M'n laatste uur als gedetineerde in het Wilkinson Tuchthuis.
Ik kreeg vier exemplaren van 't formulier
Een laatste herinnering aan m'n tijd bij Wilkinson.
Ik hoorde de sleutel niet in het slot, ik hoorde de grendel er niet af. gaan.
Je hoort te slapen.
Ik wou even afscheid nemen.
Wij allemaal.
Ik zei gewoon tegen hem:
"Het kan me niet schelen, zo lang werk ik gewoon niet."
Had je het aangevraagd ?
Ik kom drie dagen extra vroeg. Krijg ik overuren uitbetaald ? Nee.
Een deel van ons bleef. daar achter, die nacht.
Die nacht zal ik nooit meer vergeten.
Het was 1ijuni 1968.
De Summer of. Love.
M'n laatste nacht in het Wilkinson Tuchthuis.
HERFST 1981
0m 8 uur 25 's avonds kwamen er twee mannen binnen.
De barkeeper kende ze van gezicht. De buurt kende hun namen.
Ze hadden de West Side Boys opgericht en waren levensgevaarlijk.
De blonde had vanaf. z'n jeugd regelmatig gezeten.
Hij roofde en moordde als hij wou, of. in opdracht.
Hij werd verdacht van vier moorden.
Hij dronk en was verslaafd werd snel kwaad en schoot snel.
0oit schoot hij iemand dood omdat die voordrong.
De donkere man had z'n eerste moord gepleegd toen hij 17 was.
Hij kreeg er 50 dollar voor.
Hij dronk en gebruikte drugs en hij had een vrouw in Queens die hij nooit zag.
- De Republikeinen winnen. - Er is nog veel te doen.
- Het kost meer dan vier jaar. - Het lukt.
- Hij heeft charisma. Het lukt hem. - Hij is onze man. Reagan wint.
- Jerry, waar hebben ze 't over ? - Over Reagans toespraak.
Geef die twee wat te drinken van me.
En zeg dat Republikeinen hier niet welkom zijn.
Ze moeten van partij veranderen en anders van gespreksonderwerp.
Komt in orde.
Heren.
Meneer biedt u iets te drinken aan op een voorwaarde.
U kent de regels: geen religie, geen politiek.
Begrijpt u wel ?
Bestel even voor me. Ik moet naar de WC.
Kan ik je helpen, maat ?
Nu even niet.
Eet smakelijk.
Ik heb een broodje rundvlees besteld met patat
en twee mandjes sodabrood. Ik weet dat je daar dol op bent.
Is dat in orde ?
Kijk eens naar die kerel daar. Kijk eens heel goed.
- Dat is 'm. - Dat meen je verdomme toch niet ?
Niet te geloven.
Hallo. Dat is lang geleden.
Wie zijn jullie nou weer ?
Zei ik dat je mocht gaan zitten ?
Ik dacht dat je blij zou zijn om ons te zien. Maar nee, dus.
Ik dacht echt dat je beter terecht zou komen.
Altijd trainen, en nu let je op andermans geld. Wat een verspilling.
Voor de laatste keer: Wat moet je ?
Denk maar rustig na. Je weet het vast nog wel.
Ik begrijp wel dat hij ons vergeten is.
Wij waren maar speeltjes voor jou en je vrienden.
Helaas vergeten wij het niet zo makkelijk.
Je hebt ons zoveel herinneringen gegeven.
Je weet niet echt wie we zijn, hé ? Dan zal ik het maar zeggen.
Wij zijn John Reilly en Tommy Marcano.
Ja, inderdaad.
Dat is lang geleden.
- Hoe is het nou met jullie ? - We zijn geen kinderen meer.
Wat willen jullie ?
Het enige dat ik altijd al wou, is jou te zien sterven.
Je hebt gehakt besteld.
Het rundvlees is hier beter, maar dat zul je nooit weten. Stom van je.
Ach, jullie waren bange rotjochies, allebei.
Jullie allemaal.
Doodsbang.
Ik probeerde jullie sterk te maken.
- Ik wou jullie hard maken. - Ik had 't dus mis.
Ik dacht dat je graag jochies neukte en verrot sloeg.
Jullie tweeën zullen branden in de hel.
Ja, maar jij eerst.
Deed dat pijn, Nokes ?
Jerry ? Sorry, die broodjes waren om mee te nemen.
- John Reilly, hoe pleit u ? - 0nschuldig, edelachtbare.
- Thomas Marcano ? - 0nschuldig, edelachtbare.
John Reilly en Thomas Marcano, u wordt vastgehouden zonder borg.
Na Wilkinson hadden we nooit meer gepraat over wat er was gebeurd.
We bleven goede vrienden, maar toch was er wat veranderd.
We bleven samen, in afwachting van het moment
dat we gedwongen zouden worden het onder ogen te zien.
Dat is een, Shakes. Dat is een.
Wat bedoel je ?
Sean Nokes.
Toen Nokes werd vermoord, was Michael assistent officier van justitie
Hij belde dat hij wou afspreken op 45th Street in Queens.
Toen hing hij op.
En, wat zeiden ze ?
- Wat zeiden John en Tommy ? - Is dit niet wat overdreven ?
Toe. Hadden ze het over Nokes ?
John wel.
- Wat zei hij ? - "Dat is een, Shakes. Dat is een."
- Danny Snyder verdedigt ze. - Dat is tijdelijk.
- King Benny stuurt zijn advocaat. - Niet doen. Snyder is perfect.
- Hij is een zatlap. - Nee, hij is perfect.
Waarvoor dan ?
- Versla jij het voor je krant ? - Ik ? Ik doe alleen uitgaansnieuws.
Vraag maar welke film er draait. Ik heb geluk dat ik 't gebouw in kom.
- Zullen we koffie halen ? - Nee, loop even mee.
Ik ga John en Tommy vervolgen.
- Ben je wel lekker ? - Luister nou even.
Blijf morgen thuis. Anders grijpen ze je.
Ik doe het niet om te winnen.
Ik wil juist verliezen.
Wat betekent dat nou weer ?
Dat we de rekening gaan vereffenen.
John en Tommy zijn begonnen. Nu moeten we door.
Het gaat niet zoals ik gepland had, maar het is nu eenmaal zo.
Jij en ik kunnen het afmaken.
Wat bedoel je, Mikey ?
Heb je De Graaf. van Monte Cristo nog gelezen ?
Tja, een jaar of tien geleden.
Daar lees ik elke dag een stukje uit.
Ik lees woorden als "wraak". Zoete, eeuwigdurende wraak.
Tijd om terug te slaan.
- Die tijd is nu. - Wat bedoel je nou, Mike ?
Ik zeg dat het tijd is om wraak te nemen.
Dat het tijd is om er een eind aan te maken.
Loop even mee.
Ik heb om de zaak gevraagd.
Omdat ik uit de buurt kom en hun mentaliteit ken, bla-bla-bla.
- Ze trapten erin. - En het verband met Nokes ?
Jeugdveroordelingen worden na 7 jaar vernietigd.
We zijn nooit in Wilkinson geweest.